Fallið \(f: \mathbf{R}^n \to \mathbf{R}\) er vörpun/fall frá \(n\)-vigrum til talna.
\(\mathbf{R}^n\) er mengi allra \(n\)-vigra
Fallið \(f\) er línulegt ef \[
f(\alpha x + \beta y) = \alpha f(x) + \beta f(y)
\]
takið eftir að \(+\) er á milli vigra annars vegar og talna hins vegar
Ef \(a\) er \(n\)-vigur þá er fallið \[
f(x) = a^Tx = a_1x_1 + \ldots + a_nx_n
\] innfeldisfallið fyrir \(a\)
\(f(x)\) er vigtuð summa af stökunum í \(x\)
\(f(x)\) er línulegt fall
Öll línuleg föll eru innfeldisföll!
Ef \(f: \mathbf{R}^n \to \mathbf{R}\) er línulegt fall
Þá er til \(a\) þ.a. \(f(x) = a^Tx\)
\(a_i = f(e_i)\) þar sem \(e_i\) er \(i\)-ti einingavigurinn.
Leiðir beint af því að skrifa \(x\) sem línulega samantekt af einingavigrunum og því að \(f\) er línulegt.
Vildarföll (e. affine function).
Tökum eftir að \[
f(\mathbf{0}_n) = f(0\cdot \mathbf{1}_n) = 0\cdot f(\mathbf{1}_n) = 0
\]
Öll línuleg föll varpa núllvigrinum í núll.
Fall \(g(x)\) er kallað vildarfall (e. affine) ef \[
g(x) = f(x) + b
\]
þar sem \(f\) er línulegt fall og \(b\) er fasti.
Aðhvarfsmódel
Vildarföll koma aðallega fyrir í aðhvarfsmódelum
\[
\hat{y} = x^T\beta + v
\]
Þar sem \(x,\beta\) eru \(n\)-vigrar og \(v\) er tala.
\(x\) er eiginleikavigur fyrir gögn
\(x_i\) er kölluð skýribreyta
\(\beta\) eru vigtir
\(v\) er
\(\hat{y}\) er spágildi
Aðhvarfsmódel
Eru notuð til að finna formúlur og spá fyrir um niðurstöður gagna út frá breytum.
Fasteignamat 2016
Línulegt aðhvarfsmódel fyrir \(log(verð)\)
Norm
Evklíðska normið af \(n\)-vigrinum \(x\) er \[
||x|| = \sqrt{x_1^2+\ldots+x_n^2} = \sqrt{x^Tx}
\]
Norm mælir "stærð" vigursins
Einnig kallað \(L_2\) norm eða \(||x||_2\)
Það eru til fleiri norm, t.d. \[
||x||_1 = \sum_{i=1}^n |x_i|
\]
Eiginleikar norma
\(||\beta x|| = |\beta|\cdot ||x||\)
\(||x+y|| \le ||x||+||y||\) - þríhyrningsójafnan
\(||x|| \ge 0\)
\(||x||=0\) þá og því aðeins að \(x=0\)
RMS (Root-mean-square)
ferningsmeðaltal \(x\) er \[
\frac{x_1^2+\ldots+x_n^2}{n} = \frac{||x||^2}{n}
\]
ferningsmeðaltalsrót \(x\) er \[
rms(x) = \sqrt{\frac{x_1^2+\ldots+x_n^2}{n}} = \frac{||x||}{\sqrt{n}}
\]
\(rms(x)\) gefur dæmigert gildi á \(x_i\)
RMS er gott til að bera saman mislanga vigra, leiðréttir fyrir fjölda staka
Evklíðsk fjarlægð
Formúlan fyrir fjarlægð í 1,2 og 3 víddum er \[
dist(a,b) = ||a-b||
\] við skilgreinum því fjarlægð milli tveggja \(n\)-vigra með þessari formúlu.
Ef \(x\) og \(y\) eru gögn þá táknar \(||x-y||\) fjarlægð milli gagnanna, þ.e. mælikvarði á hve ólík þau eru
Ef \(x\) og \(y\) eru orðavigrar fyrir tvö skjöl þá er \(||x-y||\) mælikvarði á hve lík þau eru, skjöl sem nota sömu orð svipað oft eru sögð lík en innbyrðis röð orða skiptir ekki máli.
Ef \(\hat{x}\) eru spágildi, t.d. fyrir hitastig og \(x\) eru raunmælingar þá er \(||x-\hat{x}||\) mat á skekkjunni í spágildunum, \(rms(x,\hat{x})\) er ferningsmeðalsrót skekkjunnar.
Þríhyrningsójafnan
Gildir um fjarlægðir milli vigra \(a,b,c\)\[
||a-c|| = ||(a-b) + (b-a)|| \le ||a-b|| + ||b-a||
\]
Það er styttra að fara frá \(c\) til \(a\) heldur en að fara frá \(c\) til \(a\) í gegnum \(b\).
Staðalfrávik
Fyrir \(n\)-vigur \(x\) látum við \(avg(x) = \mathbf{1}^Tx/n\)
Hliðraði vigurinn \(\tilde{x} = x - avg(x)\mathbf{1}\) hefur meðaltal \(0\).
Staðalfrávik er skilgreint sem \[
std(x) = rms(\tilde{x}) = \frac{||x-(\mathbf{1}^Tx/n)\mathbf{1}||}{\sqrt{n}}
\]
\(std(x)\) gefur meðalfjarlægð \(x_i\) frá meðaltalinu
\(std(x)=0\) gildir bara ef öll gildin eru eins, þ.e. \(x = \alpha \mathbf{1}\)
\(\cos^{-1}\) er líka kallað arccos. Hornið er alltaf á bilinu \([0,\pi]\) og uppfyllir
\[
a^Tb = ||a|| ||b|| \cos(\angle(a,b))
\]
Flokkun horna
Látum \(\theta = \angle(a,b)\)
Ef \(\theta = \pi/2\) eru \(a\) og \(b\) hornréttir, þ.e. \(a^Tb = 0\)
Ef \(\theta = 0\) eru \(a\) og \(b\) samstefna, \(a = \alpha b\) fyrir eitthvert \(\alpha\ge 0\)
Ef \(\theta = \pi\) þá stefna þeir í öfuga átt, þ.e. \(a = -\alpha b\) fyrir eitthvert \(\alpha \ge 0\).
Ef \(\theta \le \pi/2\) er hornið hvasst
Ef \(\theta \ge \pi/2\) er hornið gleitt
Fylgnistuðull
Látum \(a\) og \(b\) vera vigra og hliðrum þeim til að þeir hafi meðaltalið \(0\). \(\tilde{a} = a - avg(a)\mathbf{1}, \tilde{b} = b - avg(b)\mathbf{1}\).
Fylgnistuðullinn milli \(a\) og \(b\) (með \(\tilde{a}\neq 0, \tilde{b}\neq 0\)) er \[
\rho = \frac{\tilde{a}^T\tilde{b}}{||\tilde{a}|| ||\tilde{b}||}
\]
Túlkun á fylgnistuðlum
\(\rho = 0\): \(a\) og \(b\) hafa enga fylgni
\(\rho > 0.8\): \(a\) og \(b\) hafa mikla fylgni
\(\rho < -0.8\): \(a\) og \(b\) hafa mikla and-fylgni
Há fylgni þýðir að \(a_i\) og \(b_i\) eru svipað mikið fyrir ofan/neðan sín meðaltöl.