Látum \(A\) vera fylki með óháða dálka. Þá er \(m \ge n\), þ.e. fylkið er mjótt. Gerfiandhverfa \(A\) er þá
\[ A^\dagger = (A^TA)^{-1}A^T \]
\[ A^\dagger A = (A^TA)^{-1}A^TA = (A^TA)^{-1}(A^TA) = I \]
Ef \(A\) hefur óháða dálka og \(A=QR\). Þá er
\[ A^TA = (QR)^T(QR) = R^TQ^TQR = R^TIR = R^TR \]
Þá verður
\[ \begin{aligned} A^\dagger &= (A^TA)^{-1}A^T = (R^TR)^{-1}(QR)^T \\ &= R^{-1}R^{-T}R^TQ^T \\ &= R^{-1}Q^T \end{aligned} \]
Látum \(A\) vera \(m\times n\) fylki, mjótt með \(m > n\), svo jafnan \(Ax=b\) er ofákvörðuð.
Fyrir flest gildi á \(b\) hefur jafnan enga lausn, t.d.
\[ \begin{bmatrix} 1 & 1 \\ 1 & -1 \\ 2 & 1 \\ \end{bmatrix}x = \begin{bmatrix} 4 \\ 2 \\ 6 \end{bmatrix} \]
Fyrir hvert \(x\) skilgreinum við aðhvarfsfrávikið \(r = Ax-b\). Ef \(x\) er lausn þá er \(r=0\).
Minnsta fervikavandamál er að finna það \(x\) sem lágmarkar \(||Ax-b||^2\).
\(\hat{x}\) er lausn á minnsta fervikavandamáli ef \[ ||A\hat{x}-b||^2 \le ||Ax-b||^2 \] fyrir alla aðra \(n\)-vigra \(x\).
Látum \(a_1,\ldots,a_n\) vera dálka \(A\), þá er
\[ ||Ax-b||^2 = ||(x_1a_1 + \ldots + x_na_n)-b||^2 \]
svo minnsta fervikavandamálið er að finna þá línulega samantekt af dálkum í \(A\) sem er næst \(b\).
Ef \(\hat{x}\) er lausnin þá er \(m\)-vigurinn
\[ A\hat{x} = \hat{x}_1a_1 + \ldots + \hat{x}_na_n \] næstur \(b\) af öllum línulegum samantektum af dálkum úr \(A\).
Látum \(\tilde{a}_1^T,\ldots,\tilde{a}_m^T\) vera raðir \(A\) (\(\tilde{a}_i\) er þá \(n\)-vigur).
Aðhvarfsfrávik í \(i\)-tu röð er þá \[ r_i = \tilde{a}_i^Tx-b_i \]
og heildarfrávikið er \[ ||Ax-b||^2 = (\tilde{a}_1^Tx-b_1)^2 + \ldots + (\tilde{a}_m^Tx-b_m)^2 \]
Svo að lausnin lágmarkar summuna af aðhvarfsfrávikunum í öðru veldi.
Gerum alltaf ráð fyrir að dálkar \(A\) séu línulega óháðir og \(A\) er mjótt fylki, þ.e. \(m\ge n\).
Þá er Gram fylkið \(A^TA\) andhverfanlegt og lausnin á minnsta fervikavandamálinu er
\[ \hat{x} = (A^TA)^{-1}A^Tb = A^\dagger b \]
Ef \(A\) er ferningslaga þá er \(x=A^{-1}b\) og \(A^\dagger\) er útvíkkun á andhverfunni fyrir mjó fylki.
Fyrir \(m\times n\) fylki getum við reiknað þetta með \(QR\) þáttun.
Til að reikna \(\hat{x}=A^\dagger b = R^{-1}Q^Tb\)
Ráðandi þáttur \(2mn^2\).
Í aðhvarfsgreiningu erum við með tölu \(y\) og \(n\)-vigur \(x\) sem eru tengd með einhverju módeli
\[ y \approx f(x) \]
Við veljum eitthvað líkan \(\hat{f}\) sem á að nálga \(f\) byggt á gögnum \[ (x_1,y_1),\ldots,(x_N,y_N) \]
Líkanið okkar verður á forminu \[ \hat{f}(x) = \theta_1f_1(x) + \ldots + \theta_pf_p(x) \]
Einfaldasta líkanið, \(p=1\) og \(f_1(x)=1\). \(\hat{f}(x) = \theta_1\), fasti.
Gerum ráð fyrir að \(x\) sé 1-vigur, þ.e. tala.
Nú verður \(p=2\) og \(f_1(x)=1, f_2(x) = x\)
Getum reiknað \(A^TA\), fundið andhverfu og lokaða formúlu á forminu \[ \hat{f}(t) = \mathbf{avg}(y) + \rho \frac{\mathbf{std}(y)}{\mathbf{std}(x)}(t-\mathbf{avg}(x)) \]
\(f_i(x) = x^{i-1}, i=1,\ldots,p\)
Inntakið er nú \(n\)-vigur \(x\), föllin sem við notum verða \[ f_1(x) = 1, f_i(x) = x_{i-1}, \quad i=2,\ldots,n+1 \] þ.e. \(f_i\) pikkar út stak \(i-1\) úr vigrinum.
Líkanið verður þá \[ \hat{f}(x) = \theta_1 + \theta_2x_1 + \ldots \theta_{n+1}x_n = x^T\theta_{2:n}+\theta_1 \]
Oft skrifað sem \(\hat{y} = x^T\beta + v\). Hér verður \(A\) fylkið
\[ A = \begin{bmatrix}\mathbf{1} & X^T\end{bmatrix} \] þar sem \(X\) er fylkið með dálkana \(x_1,\ldots,x_N\).
Grunnhugmyndir
Stundum vitum við ekki hvers konar líkan við eigum að velja. Hversu vel þau passa við gögnin segir ekki alltaf nógu vel til um hversu góð spáin verður.
Við getum athugað hvort líkan gefi góð spágildi með því að halda aftur gögnum.
Ef RMS villurnar eru svipaðar gerum við ráð fyrir að spágildin séu góð.
Getum notað þetta á marga vegu, t.d. til að velja stig á margliðu sem á að passa við gögn. Veljum það sem hefur minnstu RMS villu þar sem prufu og þjálfunar villurnar passa saman.
Oft er hægt að endurnýta gögnin til prufu og þjálfuna
Út frá þessu meðaltali má velja besta módelið (t.d. stig á margliðu) og nota svo öll gögnin til að finna bestu lausn.
Í stað þess að spá fyrir um tölur (t.d. húsnæðisverð) þá viljum við spá fyrir um flokk
Útkoman úr spánni er flokkur eða merking (label) og verkefnið er kallað flokkun (e. classification)
fjórar mögulegar útkomur
villurnar eru líka kallaðar Type I error og Type II error
Inntakið eru gögn \((x_1,y_1),\ldots,(x_N,y_N)\) og flokkari \(\hat{f}\).
| \(\hat{y}=1\) | \(\hat{y}=-1\) | Samtals |
|---|---|---|
| \(y = 1\) | \(N_{tp}\) | \(N_{fn}\) |
| \(y = -1\) | \(N_{fp}\) | \(N_{tn}\) |
| Samtals | \(N_{tp}+N_{fp}\) | \(N_{fn} + N_{tp}\) |
Mikið af hugtökum byggja á töflunni
Villutíðni er notuð til að meta flokkarann, í sumum tilfellum leggjum við meiri áherslu á að ná jákvæðum tilfellum réttum en öfugt.
Ruslpóstflokkari
| \(\hat{y}=1\) | \(\hat{y}=-1\) | Samtals | |
|---|---|---|---|
| \(y = 1\) | \(95\) | \(32\) | \(127\) |
| \(y = -1\) | \(19\) | \(1120\) | \(1139\) |
| Samtals | \(114\) | \(1152\) | \(1266\) |
Villutíðnin er \((19+32)/1266 = 4.03\%\)
Vitlaus jákvæð (FPR) \(19/1139 = 1.67\%\)
Inntak eru gögnin \((x_1,y_1),\ldots,(x_N,y_N)\).
Niðurstöður fyrir þjálfun (\(1.6\%\) villutíðni)
| \(\hat{y}=1\) | \(\hat{y}=-1\) | Samtals | |
|---|---|---|---|
| \(y = 1\) | \(5165\) | \(758\) | \(5923\) |
| \(y = -1\) | \(179\) | \(53898\) | \(54077\) |
| Samtals | \(5344\) | \(54656\) | \(60000\) |
Niðurstöður fyrir prufu (\(1.6\%\) villutíðni)
| \(\hat{y}=1\) | \(\hat{y}=-1\) | Samtals | |
|---|---|---|---|
| \(y = 1\) | \(864\) | \(116\) | \(980\) |
| \(y = -1\) | \(42\) | \(8978\) | \(9020\) |
| Samtals | \(906\) | \(9094\) | \(10000\) |
Svipuð villutíðni í þjálfun og prufu sem þýðir að flokkarinn ætti að ná því á alvöru gögnum.
Lesið kafla 13, sérstaklega 13.3, kafla 14, sérstaklega 14.3 um fjölþátta flokkara.